Tercja pikardyjska

Tercja pikardyjska – podwyższona o pół tonu tercja akordu tonicznego, stanowiącego zakończenie utworu utrzymanego w tonacji molowej, w wyniku czego staje się on akordem durowym. Stosowanie w kompozycjach tercji pikardyjskiej, pozwalającej na uzyskanie efektu optymistycznego zakończenia utworu, było szczególnie popularne w okresie baroku.