Stanisław Szpetnar

Stanisław Szpetnar (ur. 5 maja 1883 w Kolonii Polskiej, zm. 24 października 1952), s. Józefa i Marii – polski duchowny katolicki, Szambelan Dworu Papieskiego, autor książek religijnych, budowniczy kościołów i bursy, spowiednik Sł. Bożej Anny Jenke, kapelan "Sokoła" i szpitala.

Pochodził z ubogiej rodziny chłopskiej. Uczył się w gimnazjum w Jarosławiu, gdzie przewodził Organizacji Narodowej Młodzieży, (za co groziło mu usunięcie ze szkoły), a następnie w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu, organizując w swojej miejscowości szkołę powszechną i czytelnię ludową oraz starając się o wybudowanie kościoła poświęconego w 1914 r. przez ks. bp. Józefa Pelczara. Po otrzymaniu święceń kapłańskich w 1908 r. został wikariuszem w farze w Krośnie, prowadząc katechezy w szkole: ludowej, rolniczej w Suchodole, w szkole w Krościenku Niżnym i uzupełniającej, przemysłowej oraz w Szkole Realnej w Krośnie. Od 1909 r. pełnił funkcję zastępcy prefekta Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Krośnie, a od 2 września 1911 prefekta internatu tego seminarium. O jego patriotycznych i niepodległościowych tendencjach świadczy funkcja Kapelana Towarzystwa Gimnastyczngo "Sokół" oraz przyznany mu medal za udział w I wojnie światowej. W czasie I wojny światowej sprawował posługę na rzecz rannych i chorych żołnierzy w krośnieńskim szpitalu, za co władze austriackie uhonorowały go Orderem Czerwonego Krzyża II klasy. Po zakończeniu działań wojennych w dalszym ciągu zajmował się pracą pedagogiczno-katechetyczną. Za działalność wśród młodzieży w 1916 r. otrzymał Państwowy Krzyż Zasługi. Dzięki jego staraniom powstało w Krośnie Prywatne Seminarium Nauczycielskie Żeńskie, którym kierował w |latach 1924-1929. Spotkania z ks.Bronisławem Markiewiczem wpłynęły na potrzebę zaopiekowania się najbiedniejszymi. O jego trosce względem biednej młodzieży wiejskiej świadczy inicjatywa oraz poświęcenie się budowie bursy gimnazjalnej przy Gimnazjum im. Kopernika w Krośnie w postaci trzypiętrowego budynku, który już we wrześniu 1930 r. przyjął pierwszych mieszkańców. Będąc na emeryturze, przyjął posadę kapelana i katechety u Sióstr Niepokalanek w Jarosławiu, którą sprawował aż do śmierci. W Jarosławiu nadal był aktywny w swojej pracy społeczno patriotycznej. Ucząc religii w Prywatnym Gimnazjum Żeńskim Sióstr Niepokalanek, był pomysłodawcą i współorganizatorem Towarzystwa Miłośników Jarosławia oraz inicjatorem budowy kościołów lub ich przebudowy, np. w Iwoniczu Zdroju, gdzie często przebywał ze względu na załatwianie u dr Józefa Aleksiewicza (Szefa Sanitarnego Sztabu Krośnieńskiego AK, dyr. Uzdrowiska) pomocy dla rannych w swojej gminie Kuryłówce w 1945 r., oraz był budowniczym kościoła w Krasnem koło Sieniawy. W czasie wojny, często narażając się, brał udział w tajnym nauczaniu. Pobudzał młodzież na spowiedzi do odnajdywania w sobie talentów, jak to wskazała w swoim wydrukowanym dzienniczku Sługa Boża Anna Jenke. Za działalność kościelną (budowę świątyń), pedagogiczną, patriotyczną i społeczną Stanisław Szpetnar otrzymał wiele odznaczeń i tytułów, m.in. w 1938 r. brązowy medal za długoletnią służbę przyznany przez Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego. Siedem lat wcześniej w 1931 r., kiedy przechodził na emeryturę, papież Pius XI nadał mu godność Tajnego Szambelana Dworu Papieskiego. Jego imieniem nazwano Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Krośnie, który mieści się w wybudowanej przez niego bursie i przy ulicy nazwanej jego imieniem. W Kolonii Polskiej, gdzie stał jego dom, wierni wybudowali kaplicę. Ks. Stanisław Szpetnar jest autorem książek: "Teresa Neumann- Stygmatyczka z Kommersreuth", "Anielska dusza" (tłum.) poświęconej Krysi de Nagy Hrabarównie, córce aptekarza z Sanoka, "Historii Krosna" (rkp.), oraz wielu broszurek o treści religijnej, a także cyklu art. "Wianuszek Maryi". Pisał także w czasopiśmie: "Powściągliwość i Praca" wydawanym w Miejscu Piastowym przez bł. ks. Br.Markiewicza.