Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Biblia
w polskojęzycznej Wikipedii
|
 |
Biblia, Pismo Święte (z gr. βιβλίον, biblion – „zwój papirusu”, „księga”, l.m. βιβλία, biblia – „księgi”) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie w języku hebrajskim, aramejskim i greckim, uznawanych przez wyznawców judaizmu i chrześcijaństwa za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają jednak odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach – obejmuje księgi Starego Testamentu, dzielone na następujące części: Prawo (torah), Prorocy (neb’im) i Pisma (ketubim). Muzułmanie uważają, iż część Biblii powstała w wyniku boskiego objawienia, ale jej treść została zafałszowana.
Wszystkie trzy podstawowe nurty chrześcijaństwa (katolicyzm, prawosławie i protestantyzm) mają wspólny kanon ksiąg Nowego Testamentu, stanowiony przez 27 ksiąg (4 Ewangelie, Dzieje Apostolskie, 14 listów Pawła, 7 listów powszechnych oraz Apokalipsa). Kościoły przedchalcedońskie mają kanon obszerniejszy i dołączają doń szereg apokryfów. W przypadku ksiąg Starego Testamentu kościoły protestanckie uznają jedynie kanon żydowski. Łącznie z Nowym Testamentem mają w swoim kanonie 66 ksiąg. Kościoły katolickie, starokatolickie i prawosławne mają więcej ksiąg (księgi deuterokanoniczne, przez protestantów zaliczane do utworów apokryficznych). Kościół katolicki i kościoły starokatolickie mają w sumie 72 księgi, zaś Cerkiew prawosławna –76. Najwięcej ksiąg mają kościoły przedchalcedońskie, wśród których wyróżnia się Kościół etiopski (81 ksiąg). Samarytanie uznają tylko "Pięcioksiąg Mojżeszowy".
Cała Biblia Starego i Nowego Testamentu została przetłumaczona na ponad 400 języków, a poszczególne jej fragmenty na ponad 2300 języków.
Czytaj więcej...
|
Medalowe artykuły 
Kodeks Synajski (łac. Codex Sinaiticus) – najstarszy (pochodzący z IV wieku) manuskrypt Septuaginty i Nowego Testamentu. Uchodzi za jeden z najlepszych rękopisów Nowego Testamentu. Jest jedynym zachowanym pisanym uncjałą rękopisem, z pełnym tekstem Nowego Testamentu. W Starym Testamencie ma jednak wiele braków. Tekst reprezentuje tradycję aleksandryjską.
Kodeks Synajski jako jedyny został napisany w czterech kolumnach. Otwarty liczył osiem kolumn – tyle co rozwinięty zwój. Niewykluczone więc, że jest to wynik naśladowania rozwiniętego zwoju. Kodeks Synajski oznaczany jest symbolami oraz 01 (Gregory-Aland), δ 2 (von Soden). Obecnie ponad 2/3 zachowanego kodeksu, tj. 346, 5 jego kart, przechowywanych jest w londyńskim British Library, (Additional Manuscripts 43725), 43 karty w Lipsku, 12 kart na Synaju i 3 fragmenty w Sankt Petersburgu.
Kodeks został odkryty przez Tischendorfa. Bibliści oceniają go jako jeden z dwu najważniejszych rękopisów Nowego Testament (obok Kodeksu Watykańskiego) i jeden z trzech najważniejszych rękopisów Septuaginty. W mediach traktowany jest jako najważniejszy rękopis Biblii.
więcej informacji...
|
|
|
|
Rękopis Ewangelii z V wieku z Biblioteki Watykańskiej, (Vat. Lat. 3806. F° 2v.)
Kanony Euzebiusza – system odniesień pomiędzy paralelnymi tekstami (perykopami) czterech Ewangelii, opracowany w pierwszej połowie IV wieku przez Euzebiusza z Cezarei.
Kanony Euzebiusza stosowane były w licznych rękopisach Ewangelii późnej starożytności i w średniowieczu. Stosowane też były i nadal są w niektórych drukowanych wydaniach greckiego Nowego Testamentu[1]. W iluminowanych ewangeliarzach tablice wraz z listem Euzebiusza umieszczane były zazwyczaj na początku rękopisu otrzymując zwykle bogatą dekorację artystyczną kanonu w kształcie arkad, obejmujących kolumny numerów paralelnych tekstów (perykop) Ewangelii.
więcej informacji...
|
|
|
|
|
|
|
|
- Wyróżniające się rękopisy
- Codex Gigas – największy kodeks
- Minuskuł 2612 – kolejność ewangelii: Mk, Łk, J, Mt
- Minuskuł 90 – ewangelie w porządku: J, Łk, Mt, Mk; Paweł przed Dziejami; List Judy dwukrotnie
- Minuskuł 51 i 234 – Ewangelie umieszczone po Dziejach i Listach
- Kodeks 070 – przechowywany w 11 miejscach
- Minuskuł 16 – tekst pisany w czterech kolorach
- Minuskuł 700 – zawiera ok. 270 wariantów tekstowych nie pojawiających się w żadnym innym rękopisie
- W minuskule 700 druga prośba "Modlitwy Pańskiej" w Łk 11, 2 brzmi: "Niech Twój Duch Święty zstąpi na nas i oczyści nas".
- Crosby-Schøyen Codex – koptyjski rękopis, zawiera: Jon, 2 Mach, 1 Pt, Melitona "Homilia Paschalna" i anonimowa Homilia
- Minuskuł 264 w J 8, 6 zawiera dodatek "grzechy każdego z nich", kodeksy U i 700 mają go w J 8, 8
- Minuskuł 368 zawiera Ew. Jana, Apokalipsę, 1-3 listy Jana oraz list Platona do Dionizego
|
|
|
|
|
Jeśli chcesz pomóc w tworzeniu portalu Biblia, znajdziesz tu tematy, które są potrzebne do zrobienia/poszerzenia. Jeśli zauważyłeś, że brakuje jakiegoś artykułu, a sam nie możesz go napisać, prosimy o umieszczenie go na poniższej liście oraz tutaj.
- artykuły do napisania: Revised Version, Kanon syryjski, Kanon etiopski. Apokryfy: Apokryfy Genesis, Apokalipsa Ezechiela, Apokalipsa Sofoniasza
- artykuły do dopracowania: Księgi deuterokanoniczne, Kanon Biblii, Data narodzin Jezusa Chrystusa, Syn Boży, Ewangelia Judasza
- artykuły do poszerzenia: Ewangelie synoptyczne, Ewangelia Nikodema, Psalm 130, 1. List Jana, Kodeks Leningradzki
- lista zalążków artykułów o tematyce biblijnej
- zobacz także propozycje haseł odnoszących się do religii
|
|
|
Od końca XIX wieku najważniejszymi świadkami tekstu Nowego Testamentu (NT) są kodeks Synajski i Watykański. Wszystkie naukowe wydania tekstu NT opierają się na tych dwu kodeksach. Konstanty Tischendorf i Hermann von Soden oparli swoje wydania głównie na Kodeksie Synajskim, wszyscy pozostali wydawcy oparli się na Kodeksie Watykańskim. Oba rękopisy reprezentują aleksandryjską tradycję tekstu NT, jednak zachodzą pomiędzy nimi liczne różnice. Herman Hoskier obliczył, że w tekście samych tylko Ewangelii zachodzi 3036 różnic pomiędzy Sinaiticus a Vaticanus (nie licząc błędów itacyzmu).
- Mateusz - 656
- Marek - 567
- Łukasz - 791
- Jan - 1022
- Razem - 3036[2]
Różnice te wynikają stąd, że oba rękopisy reprezentują dwie odmienne podgrupy tekstu aleksandryjskiego, ponadto w Ewangelii Jana 1, 1-8, 38 Sinaiticus reprezentuje tekst zachodni, a w dalszych partiach Ewangelii Jana ma również sporo zachodnich naleciałości.
Hoskier zauważył, że znaczna część różnic ma charakter gramatyczny: ως i ωσπερ, παντα i απαντα, ως i ωςει, εναντιον i ενωπιον, εστηκοτων i εστωτων, εαυτου i αυτου, με i εμε, οικιαν i οικον, ετερον i αλλον oraz αλληλον, πιειν i πειν oraz πιν, ηυδοκησεν i ευδοκησεν, ευθυς i ευθεως, σπυριδας i σφυριδας, καγω i και εγω, υποκατω i υποποδιον, εαν i αν, απο i υπο, προς αυτους i αυτοις, επι i εις, ινα i οπως[3].
więcej informacji...
|
|
|
Biblia w siostrzanych projektach
|
|
Inne portale tematyczne na polskojęzycznej Wikipedii
|
|
|
- ↑ Występuje we współczesnych wydaniach Novum Testamentum Graece Nestle – Alanda.
- ↑ Herman C. Hoskier, Codex B and its Allies, Bernard Quaritch, London 1914, p. 1.
- ↑ Herman C. Hoskier, Codex B and its Allies, Bernard Quaritch, London 1914, p. 1.
|
|
Home Page, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Białowieża Monitory i laptopy eco emisje energetyka komputery UHC