Witaj

Phil Jackson – Wiki

Phil Jackson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Phil Jackson
Philip Jackson
Phil Jackson
#18, 17
silny skrzydłowy / środkowy
Pełne imię i nazwisko Philip Douglas Jackson
Pseudonim "Zen Master", "The Lord of The Rings", "Head'n'Shoulders"
Data i miejsce urodzenia 17 września 1945
Deer Lodge, USA
Obywatelstwo USA
Wzrost 203 cm
Masa ciała 100 kg
Kariera
Aktywność od 1962 do 1980
Szkoła średnia Williston HS
Williston Dakota Północna
College North Dakota
Draft 1967, numer: 17
New York Knicks

Philip Douglas Jackson (ur. 17 września 1945 w Deer Lodge, Montana) – amerykański trener koszykarski pracujący w zawodowej lidze NBA, były zawodnik tejże ligi. Jeden z trzech - obok legendarnych już Reda Auerbacha i Billa Russella - najbardziej utytułowanych trenerów w historii NBA, zdobył 11 tytułów mistrzowskich (6 z Chicago Bulls, 5 z Los Angeles Lakers). Słynie z niezwykłego podejścia do sztuki trenerskiej, w której stosuje techniki zen.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Urodził się w rodzinie wyznawców zieloświątkowej wspólnoty Zbory Boże w Deer Lodge w stanie Montana, praktykujące surowe zasady wychowania (pierwszy w życiu film fabularny obejrzał w wieku 17 lat w czasie nauki w szkole średniej[1]). Ma dwóch braci i przyrodnią siostrę. Ukończył szkołę średnią w Williston w Północnej Dakocie, gdzie zaczął grać w koszykówkę. Grał także w baseball i uprawiał lekkoatletykę.

Po ukończeniu University of North Dakota, gdzie ściągnął go przyszły coach NBA Bill Fitch, został wybrany w drafcie 1967 r. do drużyny New York Knicks. Po debiutanckim sezonie wybrano go do pierwszej piątki rookies. Cały sezon 1969-70 opuścił z powodu operacji kręgosłupa (stąd rozbieżności zaliczające bądź niezaliczające go niekiedy do składu mistrzowskiego 1970 r.). W czasie rekonwalescencji uczył się sztuki trenerskiej od prowadzącego wówczas Knicks Reda Holzmana, będąc jego asystentem. W sezonie 1972-73 był już kluczowym rezerwowym i przyczynił się do zdobycia swojego pierwszego tytułu mistrzowskiego w 1973 r.

W 1978 odszedł z Knicks do rywali zza miedzy - New Jersey Nets, gdzie występował przez dwa ostatnie sezony jako grający asystent trenera. Karierę zakończył w 1980 r. W przekroju kariery zawodniczej Jackson zdobywał średnio 6.7 punktów i 4.3 na mecz, występując w 807 grach.

[edytuj] Kariera trenerska

Po zakończeniu kariery zawodniczej najpierw kontynuował pracę asystenta w Nets, potem pracował w niższych ligach: CBA i BSN. W sezonie 1983-84 doprowadził drużynę Albany Patroons do tytułu mistrza CBA, dzięki czemu zdobył tytuł trenera roku ligi[2]. W NBA został zatrudniony w 1987 r. jako asystent Douga Collinsa w klubie Chicago Bulls. Spotkał wtedy Texa Wintera, od którego nauczył się ofensywnej taktyki "trójkątów". Głównym trenerem Bulls został w 1989 r. W ciągu dziewięciu lat pracy w klubie zdobył sześć tytułów mistrzowskich (lata 1991-1993 i 1996-1998) trenując drużynę, w której grali m.in. Michael Jordan, Scottie Pippen, Horace Grant, Dennis Rodman, Toni Kukoč, John Paxson i wielu innych. W 1996 r. otrzymał nagrodę im. Reda Auerbacha dla najlepszego trenera ligi (NBA Coach of the Year Award). Po sezonie 1997/1998 Jackson, podobnie jak większość podstawowych zawodników Bulls, odszedł z klubu. W jego przypadku głównym powodem były nieporozumienia z generalnym menedżerem Jerrym Krause.

Po roku przerwy Jackson został trenerem Los Angeles Lakers. Tę drużynę doprowadził do trzech kolejnych tytułów mistrzowskich w latach 2000-2002. Tu jego podopiecznymi byli m.in. Kobe Bryant, Shaquille O'Neal, Glen Rice, Robert Horry, a w sezonach, kiedy zespół nie zdobywał tytułów, także Karl Malone i Gary Payton. Po przegranym finale w 2004 r., Jackson zrezygnował z pracy z Lakersami. Niedobrą atmosferę w zespole, opisał potem w książce The Last Season. Po kompletnie nieudanym dla drużyny sezonie 2004/2005 Jackson został ponownie zatrudniony w czerwcu 2005 r.

W latach 2008-2010 r. trzy razy z rzędu doprowadził drużynę Lakersów do finałów ligi, w pierwszym roku przegranego z Boston Celtics, ale zwycięskich w dwóch latach następnych: w 2009 pokonując w finale Orlando Magic 4:1, zaś w 2010 biorąc rewanż na Celtach 4:3. Tym samym zdobył swoje dziesiąte i jedenaste mistrzostwo jako trener.

Jackson ogłosił zakończenie kariery trenerskiej, a jego następcą jest Mike Brown były trener Cleveland

Czterokrotnie - 1992, 1996, 2000, 2009 - był trenerem w Meczu Gwiazd, przy czym pierwsze dwa razy prowadził drużynę Wschodu, zaś następne dwa ekipę Zachodu.

Jackson jest obecnie najbardziej utytułowanym trenerem NBA: prowadzone przez niego drużyny sięgały po mistrzostwo NBA 11 razy (1991-1993, 1996-1998, 2000-2002, 2009-2010), co stanowi rekord ligi. Rekordem jest także jego 13-krotny triumf w finałach konferencji: jego drużyny 7 razy zdobywały mistrzostwo Konferencji Zachodniej (20002002, 2004, 20082010) i 6 razy - Konferencji Wschodniej (19911993, 19961998).

[edytuj] Ciekawostki

Jako rookie miał przydomek "Head'n'Shoulders"[2].

Z racji zainteresowań i stosowania w pracy trenerskiej technik zen zwany jest Zen Master. Sam wymienia książkę Roberta Pirsiga Zen i sztuka oporządzania motocykla jako jedną z najważniejszych rzeczy, które wpłynęły na jego życie.

Ciekawostką z zakresu współpracy Jacksona z zawodnikami jest fakt rekomendowania przez niego swym podopiecznym książek do przeczytania - dla przykładu dla Shaquille'a O'Neala przydzielił dzieło niemieckiego filozofa Fryderyka Nietzsche Ecce Homo, Horacemu Grantowi zalecił powieść Zabić drozda pisarki Harper Lee, a Kobego Bryanta starał się zainspirować książką Mandolina Kapitana Corellego autorstwa Louisa de Bernieres.

Innym pomysłem Phila Jacksona na motywowanie graczy było wykorzystywanie filmów - przed prestiżowym starciem w playoffach z Sacramento Kings wykorzystywał fragmenty kontrowersyjnego filmu Więzień nienawiści. [3]

W 2008 r. otrzymał doktorat honoris causa w swojej macierzystej uczelni, University of North Dakota[2].

Był związany z Jeanie Buss, córką właściciela Lakersów Jerry'ego Bussa. Ma piątkę dzieci (Ben, Charley, Brooke, Chelsea i Elizabeth), z czego czwórkę z poprzedniego małżeństwa z June Jackson[2].

[edytuj] Autor książek

  • Take It All! (1970, współautor George Kalinsky)
  • Maverick (1975, współautor Charley Rosen)
  • Sacred Hoops: Spiritual Lessons of a Hardwood Warrior (1995, współautor Hugh Delehanty)
  • More Than a Game (2001, współautor Charley Rosen)
  • The Last Season: A Team in Search of Its Soul (2004, współautor Michael Arkush)

[edytuj] Linki zewnętrzne

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. David Halberstam: Playing for Keeps: Michael Jordan and the World He Made. New York: Random House
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 profil na ESPN
  3. Jose Klein: Phil Jackson (ang.). salon.com, 29 maja 2001. [dostęp 17 listopada 2009].


Home Page, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

kursy masażu Białowieża torby rowerowe projekt małej łazienki kazimierz dolny apartament