Jacques de Molay

Jacques de Molay (litografia z XIX wieku)

Jacques de Molay (ur. ok. 1243, zm. 18 marca 1314 w Paryżu) – ostatni wielki mistrz zakonu templariuszy w latach 1293-1312.

Aresztowany na rozkaz króla Francji Filipa IV Pięknego w piątek, 13 października 1307, postawiony przed sądem. Oskarżony o herezje, stosowanie magii i czarów, homoseksualizm, dzieciobójstwo, wyrzeczenie się Chrystusa, bezczeszczenie krzyża, czczenie demona o imieniu Baphomet. Poddany w twierdzy Temple, w której został zamknięty w lochach, torturom przyznał się do zarzucanych zbrodni. Gdy następnie odwołał swoje zeznania, Filip IV Piękny nakazał spalić go na stosie. Wyrok został wykonany w Paryżu 18 marca 1314.

Na chwilę przed śmiercią w płomieniach odwołał swoje zeznania i jak głosi legenda rzucił przekleństwo na papieża Klemensa V i króla francuskiego Filipa IV Pięknego. Papież zmarł miesiąc później z powodu dyzenterii^{[potrzebne źródło]}, natomiast w kilka miesięcy po spaleniu de Molay'a, Filip IV zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach (prawdopodobnie na skutek wylewu krwi do mózgu; inne wersje mówią o otruciu^{[potrzebne źródło]} i wypadku przy polowaniu^{[potrzebne źródło]}). Klątwa mistrza templariuszy miała dotyczyć również potomków Filipa IV, aż do 13. pokolenia.

Przypisy

Poprzednik Thibaud Gaudin

wielki mistrz zakonu templariuszy 1293 – 1314

Następca —