Giuseppe Pella

Giuseppe Pella (ur. 18 kwietnia 1902, zm. 31 maja 1981) – włoski polityk chadecki, premier Włoch w latach 1953–1954, po śmierci Alcide De Gasperiego przewodniczący Parlamentu Europejskiego w latach 1954–1956.

Życiorys

Urodził się w piemonckiej miejscowości Valdengo w 1902. Po ukończeniu studiów na wydziale ekonomii wstąpił do prawicowego ugrupowania chrześcijańskich demokratów. Jego pierwszą funkcją w rządzie była funkcja sekretarza w drugim oraz trzecim rządzie Alcide De Gasperiego. W czwartym rządzie De Gaspariego objął on funkcję ministra finansów.

W latach 1948–1953 pełni obowiązki ministra skarbu. Po kryzysie politycznym, który nastąpił w 1953, Pella otrzymał nominację na premiera. Po kryzysie związanym z upadkiem Wolnego Terytorium Triestu, który nastąpił w 1954, Pella podał się dymisji.

W następnych latach obejmował kilka stanowisk rządowych. W latach 1957–1958 był ministrem spraw zagranicznych w rządzie Adone Zoliego oraz Antonio Segniego w latach 1959–1960. Pelli był również ministrem równowagi w latach 1960–1962 w rządzie Aminorte Fafaniego. Następnie wycofał się z polityki parlamentarnej, działając aktywnie w partii. Powrócił do rządu w 1972, kiedy został mianowany ministrem finansów w gabinecie rządzonym przez Giulio Andreottiego.

Do 1976 pozostawał senatorem, zmarł w 1981.

Poprzednik Alcide De Gasperi

Premier Włoch 1953–1954

Następca Amintore Fanfani