Ewangelikalizm

Ichthys – symbol wszystkich chrześcijan – katolików i protestantów

Zbór ewangeliczny w Toruniu, Polska

chińskojęzyczny zbór ewangeliczny w Madrycie, Hiszpania

Ewangelikalizm, chrześcijaństwo ewangeliczne, chrześcijaństwo ewangelikalne – jest nurtem pobożnościowym w protestantyzmie, opartym na specyficznej duchowości. W większości protestantyzm ewangelikalny jest nurtem konserwatywnym i sprzeciwia się tendencjom liberalnego chrześcijaństwa, które zaznaczają się w głównym nurcie protestantyzmu. Powstał na gruncie purytanizmu, ortodoksji protestanckiej i pietyzmu. Niektóre jego elementy pobożnościowe w 2. połowie XX wieku przyjęły się także poza protestantyzmem. Wspólnoty ewangelikalne łączy wiara w osobistą relację z Jezusem Chrystusem, podkreślenie ostatecznego autorytetu Pisma Świętego w sprawach wiary i życia, również przede wszystkim szczególny typ duchowości, podkreślający konieczność świadomego osobistego nawrócenia (nowe narodzenie) do zbawienia człowieka. Ewangelikaliści uznają bezbłędność Biblii, którą nierzadko interpretują dosłownie. Ewangelikalizm jest zazwyczaj utożsamiany z ewangelizacją polegającą na wywołaniu u słuchacza żalu za grzechy oraz przekazaniu mu wiary w przebaczenie grzechów dzięki ofierze Jezusa Chrystusa na krzyżu.

Ewangelikalizm obecnie

Rodzina chrześcijan ewangelikalnych obejmuje następujące wyznania protestanckie:

• część prezbiterian,
• część kongregacjonalistów,
• niektórych luteran,
• część anglikanów,
• większość anabaptystów,
• mennonitów,
• zdecydowaną większość baptystów,
• część metodystów,
• część adwentystów,
• braci plymuckich,
• zdecydowaną większość Kościołów Chrystusowych,
• ruch ewangelicznych chrześcijan,
• ruch uświęceniowy
• zielonoświątkowców,
• lokalistów,
• Kościoły neocharyzmatyczne.

Siedem punktów teologii ewangelikalnej

Evangelical Dictionary of Theology przedstawia zasadnicze siedem punktów wspólnych teologii ewangelikalnej:

1. Suwerenność Boga;
2. Biblia jako w sposób boski natchniony zapis Bożego objawienia, nieomylny i autorytatywny przewodnik wiary i praktyki; do wydobycia boskiego znaczenia potrzebne jest oświecenie przez Ducha Świętego;
3. całkowite zepsucie natury ludzkiej: wszelkie dobro skalane jest grzechem;
4. Chrystus zadośćuczynił za grzech na Krzyżu Kalwarii;
5. zbawienie jest aktem niezasłużonej łaski Bożej, otrzymanym przez wiarę w Chrystusa, a nie przez jakąkolwiek pokutę lub dobre uczynki; grzechy są odpuszczone, człowiek jest narodzony na nowo, usprawiedliwiony, przyjęty do rodziny Bożej;
6. zwiastowanie Słowa Bożego przez biblijne ogłaszanie Ewangelii, sprzeciwianie się złu, służba społeczna;
7. widzialny powrót Jezusa Chrystusa".

Można do tego dodać praktykowany przez większość Kościołów ewangelikalnych (głównie z wyjątkiem ewangelikalnych Kościołów prezbiteriańskich i metodystycznych oraz takich klasyków ewangelikalizmu jak np. Dwight Moody czy John Stott) chrzest wiary przez zanurzenie w wodzie osób świadomie wierzących.

Historia ewangelikalizmu

Pod koniec XVII i w czasie XVIII wieku, pietyzm był motorem tzw. odnowy ewangelicznej w Niemczech. Jej odpowiednikiem w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych był metodyzm, który przyczynił się do serii pobudzeń duchowych określanych ogólnie Wielkim przebudzeniem. Przewinęło się ono przez Amerykę Północną (głównie Stany Zjednoczone) w XVIII wieku. Podstawowym celem ruchów ewangelicznych było duchowe ożywienie kościołów. Na przełomie XVIII i XIX wieku ewangelikaliści w Kościele anglikańskim – przede wszystkim William Wilberforce oraz członkowie grupy Clapham Sect – odegrali pewną rolę w ruchu na rzecz zlikwidowania niewolnictwa w brytyjskich koloniach.

W XX wieku ruch ewangelikalny przybrał różnorodny charakter. W jego łonie wykształciły się różne prądy teologiczne, m.in.:

1. fundamentalizm biblijny, co spowodowało przeciwstawianie się teologicznemu liberalizmowi i krytyczno-historycznej egzegezie Biblii. Fundamentaliści przeciwstawiają się nauczaniu darwinizmu w szkołach oraz naturalistycznemu podejściu do religii.
2. neoewangelikalizm, do którego zalicza się w USA większość Kościołów baptystycznych (Południowa Konwencja Baptystów), Kościoły uświęceniowe (Holiness Churches), niektóre Kościoły metodystyczne, Kościoły zielonoświątkowe, ruchy charyzmatyczne, Kościoły Chrystusowe a także część Kościoła episkopalnego.

Ewangelikalizm w Polsce

Alians Ewangeliczny w RP

W Polsce Kościoły ewangelikalne zrzesza głównie Alians Ewangeliczny w Polsce, do którego należą następujące Kościoły:

• Chrześcijański Kościół Reformacyjny
• Chrześcijańskie Centrum Nowa Fala
• Ewangeliczna Wspólnota Zielonoświątkowa
• Kościół Boży w Chrystusie
• Kościół Chrześcijan Baptystów
• Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej
• Kościół Dobrego Pasterza
• Kościół Ewangelicznych Chrześcijan
• Ursynowska Społeczność Ewangeliczna
• Wspólnota Kościołów Chrystusowych

a także organizacje: Chrześcijańskie Stowarzyszenie Akademickie, Misja Pokoleń, Ruch Nowego Życia, Fundacja Życie i Misja, Fundacja Słowo Życia, Fundacja Młodzież dla Chrystusa, Fundacja Głos Ewangelii, Biblijne Stowarzyszenie Misyjne, Towarzystwo Społeczno-Ewangeliczne Ewangelia dla Każdego.

Platformą współpracy ewangelicznych chrześcijan w Polsce jest również Razem Dla Ewangelii.

Kościoły ewangelikalne poza Aliansem

Poza Aliansem działa m.in.

• Kościół Zielonoświątkowy w RP,
• Kościół Wolnych Chrześcijan,
• Kościół Chrześcijański "Słowo Wiary",
• Chrześcijańska Wspólnota Zielonoświątkowa,
• Kościół Chrystusowy w Polsce,
• Kościół Ewangeliczny w RP,
• Kościół Chrześcijański Arka.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Aliansu Ewangelicznego w Polsce
• Oficjalna strona Europejskiego Aliansu Ewangelicznego
• Oficjalna strona Światowego Aliansu Ewangelicznego
• Strona ewangelicznego przymierza "Razem Dla Ewangelii"