Witaj

Antoni Padewski – Wiki

Antoni Padewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Święty
Antoni z Padwy
Fernando de Bulhões
prezbiter
doktor Kościoła
Francisco de Zurbarán 034.jpg
Data urodzenia 1195
Lizbona
Data śmierci 13 czerwca 1231
Arcella k. Padwy
Kościół / wyznanie katolicki
Data kanonizacji 30 maja 1232
Watykan, Rzym
przez Grzegorza IX
Wspomnienie 13 czerwca
Atrybuty księga, lilia, serce, ogień, chleb, osioł i ryba
Patron zakonów: franciszkanów, antoninek oraz bractw i wielu miast, dzieci, górników, małżeństw i narzeczonych, położnic, ubogich, podróżnych, rzeczy zgubionych i zaginionych ludzi
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Antoni z Padwy, Antoni Padewski, właśc. Ferdynand Bulonne (ur. 1195 w Lizbonie, zm. 13 czerwca 1231 w Arcelli k. Padwy) – włoski teolog, franciszkanin, pochodzenia portugalskiego, święty Kościoła katolickiego, prezbiter i doktor Kościoła.

Spis treści

[edytuj] Biografia

Pochodził z bogatej, szanowanej rodziny. Ochrzczono go imieniem Ferdynand. Przed 20 r.ż. wstąpił do zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna. Studiował dzieła klasyków łacińskich i święte księgi. Ponieważ ciągłe wizyty krewnych utrudniały mu skupienie się na nauce, poprosił w końcu przełożonych o przeniesienie do Opactwa Świętego Krzyża w Coimbrze (ówczesnej stolicy Portugalii). W 1219 otrzymał święcenia kapłańskie. Kiedyś przez przypadek poznał pięciu franciszkanów podążających do Maroka aby nauczać muzułmanów. Ferdynand był pod wrażeniem ich prostego, ubogiego, ale jakże pogodnego stylu życia. Rok później otrzymał wieści, że zginęli oni śmiercią męczeńską.

W 1220 wstąpił do zakonu franciszkanów (Zakon Braci Mniejszych), przyjął imię Antoni i rozpoczął studiowanie myśli św. Franciszka. Studiował Pismo Święte, udzielał się w pracy duszpasterskiej i kaznodziejskiej. Jego kazania stały się sławne. Szczególny dar wymowy gromadził przy nim wielkie tłumy.

Wkrótce wyruszył do Maroka, aby tam nauczać. Jednak choroba nie pozwoliła mu kontynuować podróży. Podjął pracę w przytułku dla ubogich w pobliżu Forlì we Włoszech. Następnie przełożeni wysłali go w celu głoszenia Ewangelii w Lombardii. Antoni pracował też jako wykładowca na uniwersytetach w Montpellier i Tuluzie. Pracował też jako wysłannik kapituły do papieża Grzegorza IX, który nazwał jego kazania szkatułką Biblii i nakazał mu pisać kazania na dni świąt. 30 maja 1227 mianowano go prowincjałem obszaru Emilia-Romania. Przez trzy kolejne lata Antoni pisał też kazania niedzielne. W czerwcu 1230 papież zwolnił go z tych obowiązków. Antoni osiadł w klasztorze Świętej Marii w Padwie. Następnego roku ciężko zachorował na puchlinę wodną i zmarł mając 36 lat.

Za życia zwano go młotem na heretyków Był jednym z najbardziej cenionych kaznodziei XIII w.; elokwentny, ze świetną pamięcią, szeroką wiedzą i silnym, czystym głosem.

Katolicy uznają, że pewnej nocy Dzieciątko Jezus nawiedziło Antoniego, ucałowało go zapewniając o miłości Boga. Z tej przyczyny święty jest przedstawiany z małym Jezusem z Nazaretu na ręku.

[edytuj] Kult

Przypisuje się mu wiele cudów, dzięki którym jest powszechnie wielbiony na całym świecie. Gdy po trzydziestu latach otwarto jego trumnę, ciało uległo całkowitemu rozkładowi poza językiem. Wyglądał on zupełnie jak u osoby żyjącej[potrzebne źródło].

Na miejscu grobu św. Antoniego – Il Santo – wznosi się potężna bazylika, jedno z najbardziej popularnych sanktuariów w Europie.

W Polsce święty cieszy się szczególnym kultem w Leżajsku, Przeworsku, oraz Radecznicy[1], gdzie mieszczą się klasztory oo Bernardynów.

[edytuj] Kanonizacja

Jego proces kanonizacyjny jest najkrótszym w historii Kościoła katolickiego, kanonizowany 30 maja 1232 przez papieża Grzegorza IX (ogłoszony świętym 352 dni po śmierci).

16 stycznia 1946 papież Pius XII ogłosił go doktorem Kościoła.

Jego wspomnienie lub święto w Kościele katolickim obchodzone jest 13 czerwca i jest hucznie obchodzone w Lizbonie.

[edytuj] Patronat

Święty Antoni jest patronem osób i rzeczy zaginionych, wielu miast (m.in. Lizbony, Padwy, w Polsce - Lublina), parafii oraz kościołów na całym świecie, franciszkanów, antoninek oraz wielu bractw; dzieci, górników, małżeństw, narzeczonych, położnic, ubogich, podróżnych.

[edytuj] Patronat w Polsce

[edytuj] Ikonografia

W ikonografii św. Antoni przedstawiany jest w habicie franciszkańskim; nieraz głosi kazanie, czasami trzyma Dziecię Jezus.

Jego atrybutami są: księga, lilia, serce, ogień – symbol gorliwości, bochen chleba, osioł i ryba.

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

  • Piotr Szweda, Formy kultu św. Antoniego w kościołach pod jego wezwaniem w metropolii górnośląskiej.Przedmowa Wiesław Hudek. Katowice 2009, ss.333.
  • Święty Antoni z Padwy (Padewski) – materiały na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 27.05.2010]


Home Page, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

informatyka Protezy zębowe Białowieża styl moda